یا رب مدینہ است ایں حرم کز خاکش آید بوی جان

یا رب مدینہ است ایں حرم کز خاکش آید بوی جان
یا ساعتِ باغِ ارم یا عرصۂ روضه الجنان
جانہا قدم کردہ ز سر بہر طوافش رہ سپر
فرش مطافش کردہ پر مرغان عرشی آشیان
گلہای حسن معنوی عشق کہن را زاں نوی
گرشمۂ زاں بشنوی چوں بلبل آئی در فغان
سر چشمۂ اش حسنش اگر خواہی کہ یابی زود تر
تا روضۂ خیر البشر مرکب ز ہمت کن روان
سلطانِ اقلیم وفا شاہ سریر اصطفا
سر دفتر صدق وصفا سرمایۂ امن و امان
قرآن کہ باآیة و سور دارد زِ اعجازش اثر
از مثلِ آں عاجز شمر فکر ہمہ اہلِ بیان
ہر حرف ازاں خوش زمزمہ شد بہر تلقین ہمہ
سر ازل را ترجمہ رازِ ابد را ترجمان
می ساخت روشن راہِ را دعوت کناں بدخواہ را
بشکست قرصِ ماہ راہ برگوشۂ ایں گرد خوان
روزی کہ باخلقِ ونما شد لطف او برہان نما
الزام حجت را حصا شد در کفش تسبیح خوان
حنانہ آمد در حنیں از فرقتِ آں نازنین
آندم کہ شد منبر نشیں برسامعان گوہر فشاں
میشد بوفقِ رای او در راہ کمین مولای او
در سجدہ پیشِ پای او بنہادہ سر شیرِ ژیاں
کف بربزی کش از کبر پستاں نبود از شیر تر
مالید و شد پُر شیر تر پستانش از میشِ جوان
سایہ نبودش ہمچو خوروین طرفہ تر کاندر سفر
از تابِ خور بالائے سر بود از سحابش سائبان
در حرب خصمِ بد نہاد ایزد پیٔ دفعِ فساد
ازما رمیتش تیرداد قاب قوسینش کمان
برامتِ گستاخ وی گردد بساطِ لطف طے
گرننہد آں فرخندہ پی پای شفاعت دلی مان
از رفتگاری خفتہ خوش کی حشر گردد پردہ کش
تاطلعت خورشید وش ننماید از برد یمان
اوصافِ او پیشِ خرد بیرون بود از حد وعد
حاشا کہ در عمر ابد ظاہر شود ایں داستان
نبود دریں دیر کہن از نعتِ او خوش تر سخن
زیں نکتہ جامی بس مکن تاتاب داری و توان
نقشِ ز بس فرخندگی جاں را دہد پایندگی!
ہست آں زلالِ زندگی عیاش ازاں رطب اللسان

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*