ہر دم آیم بردرت بادیدۂ خونبارِ خویش

ہر دم آیم بردرت بادیدۂ خونبارِ خویش
بما طفیل دیگراں بنمائیم دیدارِ خویش
تابکے زیں بختِ بے اقبال نادیدہ و رخت
روئے حرماں آورم درگوشۂ ادبارِ خویش
دیدنت دشوار و نادیدن ازاں دشوار تر
چوں کنم پیش کہ گویمٔ قصہ دشوارِ خویش
بزمِ وصلت جائے پاکانست و من ز ایشاں نیم
چوں سگانم جامیٔ دہ در سایۂ دیوارِ خویش
اے ز سوزِ عاشقاں حسن ترا بازار گرم
تاکیم سوزے برائے گرمیٔ بازارِ خویش
ازخدنگ خود چونے سوراخہا کن سینہ ام
تا دہم یکدم بروں دردِ دل افگارِ خویش
کار جامی عشق خوباں است و ہر سو عالمے
درپیٔ انکار او وہمچناں درکارِ خویش
بندہ جامی پیر شد ہمچو غلاماں بر درت
رحم کُن اے شاہِ خوباں بر گداے زارِ خویش

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*