گر پسِ از مرگ برسرم گذری

گر پسِ از مرگ برسرم گذری
من غلام تو ام ولے نہ چناں
کہ زِ بیداد وجود بگریزم
نخورم بے تو شربت آبے
کہ بخونِ جگر نیامیزم
گر پس از مرگ برسرم گذری
مست و بے خود ز خاک برخیزم
آستیں بردو عالم افشانم
دست در دامن تو آویزم
کز دو عالم ہمیں وصال تو بس
بلکہ یک پرتو از جمال تو بس

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*