شوقِ دیدار

للہ الحمد کہ بعد از سفرِ دور و دراز
مینکم بار دگر دیدہ بدیدارِ تو باز
مثرہ برہم نزنم پیش تو آری نہ خوش ست
کہ ترا چہرہ بود باز و مرا دیدہ فراز
تاشد از عشق تو سر رشتۂ کارم روشن
ہم چون شمعم بزی نیست بجز سوز و گداز
باوجود خم ابروی تو ام می خواند
زاہد بی خبر از عشق بمحراب نماز
لیک در شرع وفا نیست نمازی بہ ازین
کہ نہم روی ادب پیش تو برخاک نیاز
پی بتوحید برد از الف قامت تو
ہر کہ ادراک حقیقت کند از حرفِ مجاز
جامی از شوق مقام تو نوایی کہ زند
بہر عشاق رہ راست بود سوی حجاز

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*