ز مہجوری برآمد جانِ عالم

ز مہجوری برآمد جانِ عالم
ترحم یا نبی اللہ ترحم
نہ آخر رحمۃ للعالمینی
ز مہجوراں چرا فارغ نشینی
زخاک اے لالۂ سیراب برخیز
چو نرگس خواب چند از خواب برخیز
بروں آور سر از بردِ یمانی!
کہ روئے تست صبح زندگانی
شب اندوہ مارا روز گرداں
ز رُ ویت صبح مافیروز گرداں
بہ تن در پوش عنبر بوئے جامہ
بسر بربند کافوری عمامہ
فرو آویز از سر گیسواں را
فگن سایہ بپا سروِ رواں را
ادیم طائفی نعلینِ پاکن
شراک از رشتۂ جانہائے ماکن
جہانے دیدہ کردہ فرش راہ اند
چو فرش اقبال پابوس تو خواہند
ز حجرہ پائے در صحن حرم نہ
بفرق خاک رہ بوساں قدم نہ
بدہ دستے ز پا افتادگاں را
بکن دلداری دلدادگاں را
اگرچہ غرق دریائے گناہیم
فتادۂ خشک لب برخاک راہیم
زابرِ رحمتی آں بہ کہ گاہے!
کنی برحالِ لب خشکاں نگاہے

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*