ز مَہجُوری برآمد جانِ عالم

ز مَہجُوری برآمد جانِ عالم
ترّحم یا نبی اللّه ترّحم
نہ آخر رحمتَ لّلعالمینی
ز مہجوراں چِرا غافل نشینی
بَروں آور سر از بُرد یمانی
کہ رُوئے تُست صبح زندگانی
شبِ اَندوہ ما را روز گرداں
ز رویت روز ما فِیروز گرداں
بہ تن در پوش عَنبر بُوئے جامہ
بہ سر بربند کافُوری عَمامہ
جہانے دیدہ کردہ فرش راہند
چو فرش اِقبال پابوس تو خواہند
بِدہ دستے ز پا اُفتادگاں را
یکے دِلداریی دِلدادگاں را
اگر چہ غرق دریائے گُناہیم
فُتادہ خشک لب بر خاک راہیم
تو اَبر رحمتی آں بہ کہ گاہے
کنی در حال لب خُشکاں نگاہے
نِگاہے یا رسول اللّه نگاہے
پیاپے گر نہ باشد گاہے گاہے
کند با ایں ہمہ گُمراہی ما
تو را اِذن شفاعت خَواہی ما
بہ حُسنِ اِہتمامت کار جامی
طُفیلِ دیگراں یابد تمامی

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*