آن چہ نور است کہ از وادی بطحا برخاست

آن چہ نور است کہ از وادی بطحا برخاست
کہ ہمہ کون و مکانش بتماشا برخاست
وان چہ نخل است بیثرب کہ چو بالا بنمود
نعرۂ شوق وی ز عالم بالا برخاست
یک زمان برسرِ راہش کہ بتماشاکہ نشست
کہ ز عشقش ز سراسیمہ و شیدا برخاست
عاقبت برلب اوختم شد از معجز حسن
گرچہ اوّل ز مسیحا دم احیا برخاست
ہیچ جا نکتہ ای از لعل شکر خاش نرفت
کہ نہ پرسوز شد آن مجلس و غوغا برخاست
درد نوشانِ غمش نعرۂ مستانہ زدند
چہ صداہا کہ ازین گنبد مینا برخاست
شد خرامان سوی صحرا اثر دامن اوست
ہرگل و لالہ کہ از دامنِ صحرا برخاست
وعدہ ای از لبش امروز بمیخانہ رسید
ازِ دل بادہ گساران غم فردا برخاست
دید جامی قدِ آں سرو بجو لان کہ ناز
باز سر کردہ بخدمت بسرپا برخاست

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*